Kotły zasypowe na węgiel

Są trzy rodzaje kotłów zasy­po­wych na węgiel:

  • kotły gór­nego spalania,
  • kotły dol­nego spalania,
  • kotły górno-dolne.

Róż­nią się one zakre­sem spa­la­nych paliw, wygodą obsługi i efek­tyw­no­ścią zamiany opału w uży­teczne cie­pło, która może wahać się w zakre­sie 30–70%.

Kotły gór­nego spalania

Kotły te to po pro­stu ogni­sko opa­ko­wane bla­chą. Są naj­pow­szech­niej­sze i naj­tań­sze, ale jeśli pali się w nich zgod­nie z instruk­cją (roz­pa­la­jąc na rusz­cie) — kopcą, trują i wypusz­czają drogi opał w atmosferę.

Zalety

  • pro­ste i tanie w wykonaniu
  • spa­lają nie­mal dowolne paliwo

Wady

  • aby pra­co­wały czy­sto i wydaj­nie, wyma­gają cyklicz­nego roz­pa­la­nia od góry bez dokła­da­nia opału

Kotły dol­nego spalania

Powstały dla efek­tyw­niej­szego i czyst­szego spa­la­nia drewna. Są ciut droż­sze, ale mają lep­sze moż­li­wo­ści regu­la­cji i czyst­szego, a przez to efek­tyw­niej­szego spa­la­nia węgla i drewna.

Zalety

  • spa­lają drewno i węgiel ze znacz­nie wyż­szą efek­tyw­no­ścią niż kotły gór­nego spalania
  • bez­pro­ble­mowa praca cią­gła z dokła­da­niem opału

Wady

  • nieco trud­niej­sze w wyko­na­niu, a przez to droż­sze i rza­dziej spotykane
  • nie da się w nich palić mia­łem i innymi pali­wami odpadowymi

Kotły górno-dolne

Są próbą połą­cze­nia zalet kotłów gór­nego i dol­nego spa­la­nia. Próbą nie­stety nie­udaną. Z rela­cji użyt­kow­ni­ków wynika, że bli­żej im do kotłów gór­nego spa­la­nia — pale­nie cią­głe jest w nich moż­liwe, ale sztuką jest zna­le­zie­nie takiej tech­niki pale­nia, przy któ­rej kocioł nie będzie kop­cił. Dla­tego ich posia­da­cze czę­sto decy­dują się na mody­fi­ka­cję tych kotłów w kie­runku gór­nego bądź dol­nego spalania.

Zalety

  • spa­lają nie­mal dowolne paliwo

Wady

  • nieco droż­sze od kotłów gór­nego spa­la­nia, a w kul­tu­rze pracy podob­nie kiepskie
  • trudno palić w nich bez dymu, co w kotłach gór­nego jak i dol­nego spa­la­nia nie sta­nowi problemu